Home CHECKLISTS Αυτό μαθαίνεις όταν μαθαίνεις πατινάζ

Αυτό μαθαίνεις όταν μαθαίνεις πατινάζ

by Alceste
________________________________

Χειμώνας στην Αθήνα. Οι γιορτές των Χριστουγέννων πλησιάζουν και η πόλη έχει γεμίσει παγοδρόμια. Το καλύτερο από όλα εκείνο του Σταύρος Νιάρχου, όχι μόνο γιατί είναι δωρεάν, αλλά και γιατί είναι στημένο με τέτοιο τρόπο ώστε να απολαμβάνεις τη μοναδική θέα του καναλιού, και αν είσαι τυχερός, το χορό των συντριβανιών με τη συνοδεία των πιο γνωστών μελωδιών κλασικής μουσικής.

Κάπως έτσι λοιπόν, βρεθήκαμε κι εμείς ένα όμορφο πρωινό να φοράμε τα πορτοκαλί παγοπέδιλα και να βαδίζουμε με δειλά βήματα στον πάγο.

Αν μου έμεινε κάτι από όλη αυτή την εμπειρία, εκτός από τη μοναδική θέα, ήταν αυτό το ένα πράγμα που μαθαίνεις όταν μαθαίνεις πατινάζ.

Συνέχισε να διαβάζεις.

 

Αν δεν προλαβαίνεις να το διαβάσεις, μπορείς να το ακούσεις εδώ!

 

πατινάζ σταύρος νιάρχος

 

Καταρχήν, πρέπει να ξέρεις ότι είμαι ένας άνθρωπος που φοβάται πολύ. Τα ύψη, τα έντομα, και αυτή την περίεργη στάση της yoga που φέρνεις τα πόδια πίσω από το κεφάλι. Αντίστοιχα, η μέχρι πρότινος εμπειρία μου με το πατινάζ ήταν τουλάχιστον τραυματική: αρκετά πεσίματα, μερικές μελανιές, και πολύ απόγνωση βλέποντας την εξίσου άσχετη φίλη μου να σκίζει τον πάγο με την άνεση του Plushenko μετά από μερικές μόνο στροφές. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι η βόλτα στο παγοδρόμιο του Νιάρχος ήταν κάτι ανάμεσα σε “γιατί-το-κάνω-αυτό” και “τραβάτε με κι ας κλαίω”, γιατί όσο κι αν φοβόμουν, ήθελα να (μου) δώσω μια δεύτερη ευκαιρία.

Έτσι λοιπόν, κατάπια τους φόβους μου, φόρεσα τα παγοπέδια, σηκώθηκα όρθια και…ωχ. Πώς περπατάμε πάνω σε αυτές τις εξαιρετικά αιχμηρές λεπίδες; Και πώς γίνεται να ξέχασα να φέρω τα γάντια μου; Κι αν πέσω; Κι αν πέσουν κι άλλοι πέντε από πίσω μου; Τόσο αργά που θα πηγαίνω θα δημιουργήσω κομβόι στη μέση της Καλλιθέας. Και τελοσπάντων, πώς μπορείς να κάνεις νόημα σε κάποιον να σε προσπεράσει όταν και εκείνος με το ζόρι κουνάει τα πόδια του; Όλες αυτές οι σκέψεις διέσχιζαν το μυαλό μου, καθώς κρατιόμουν από την ξύλινη μπάρα σα να εξαρτιόταν η ζωή μου από αυτή. Που κατά κάποιο τρόπο ίσχυε.

 

όταν μαθαίνεις πατινάζ

 

Δύο γύροι μετά και η κατάσταση δεν είχε βελτιωθεί ιδιαίτερα. Ο ώμος μου ήταν ένα στάδιο πριν την εξάρθρωση. Γιατί κάθε αρχάριος που κάνει πατινάζ σπρώχνει το σώμα του με τα χέρια του επειδή δεν μπορεί να κουνήσει τα πόδια του που γλιστράνε σαν λάδι σε ξύλινο πάτωμα. Τα πάντα όμως στη ζωή θέλουν τρόπο, και το πατινάζ δεν είναι εξαίρεση. Κι ο πιο εύκολος τρόπος να βρεις τον τρόπο είναι απλά να στον πει κάποιος, και στη δική μου περίπτωση, αυτός ο κάποιος ήταν ένας από τους εθελοντές του Νιάρχος. “Πόδια ανοιχτά, γόνατα λυγισμένα, βάρος μπροστά. Αργά βήματα. Πρώτα περπατάς, μετά γλιστράς” Τόσο απλά.

Γύρο με το γύρο, σαν να άρχισα ξαφνικά να ξεθαρρεύω. Στην αρχή τα πόδια μου περπατούσαν, μετά σταμάτησα να κρεμιέμαι από τη μπάρα, και κάποια στιγμή σαν να έκανα και τα πρώτα μου γλιστρήματα στον πάγο. Και τότε, πάνω που είχα αρχίσει να νιώθω μια κάποια ασφάλεια, μου λέει η (θαρραλέα και εξίσου άσχετη) φίλη μου: “Δοκίμασε να αφήσεις την κουπαστή”. Στραβοκαταπίνω, αλλά δε θέλω να με πει δειλή, κι έτσι, εγκαταλείπω την ασφάλεια της κουπαστής, προετοιμασμένη ψυχολογικά για την πρώτη μου σαβούρα (και) σε αυτό το παγοδρόμιο. Πρώτο βήμα, δεύτερο βήμα, τρίτο βήμα, ωπ, σαν να πήγα να χάσω την ισορροπία μου, τέταρτο, πέμπτο, έκτο…μετά από λίγο είχα κάνει έναν ολόκληρο γύρο χωρίς να κρατάω τη μπάρα. Πολύ γρήγορα, χωρίς να το καταλάβω, είχε περάσει μια ώρα, και εγώ έκανα πλέον πατινάζ, για πρώτη φορά στη ζωή μου. Δίπλα στη μπάρα, χωρίς να την κρατάω, αλλά με την αυτοπεποίθηση πως μπορούσα να τα καταφέρω.

 

όταν πας σε παγοδρόμιο

 

Και τότε κατάλαβα. Το πατινάζ είναι όπως καθετί στη ζωή: θέλει χρόνο, για να γίνεις καλύτερος, τόλμη, για να αφήσεις την ασφάλεια της μπάρας, επιμονή, για να συνεχίσεις ακόμα κι όταν απογοητεύεσαι. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα το κάνει καλύτερα από εσένα, αλλά αντί να συγκρίνεσαι μαζί του και να βλέπεις πόσο πίσω είσαι, να κοιτάς πόσο μπροστά μπορείς να φτάσεις. Γίνεται καλύτερο όταν έχεις παρέα, αλλά η πιο δυνατή φωνή είναι αυτή που έχεις μέσα σου, που είτε σε παροτρύνει είτε σε κρατάει πίσω.

Το πιο σημαντικό από όλα όμως, κι αυτό που μαθαίνεις όταν μαθαίνεις πατινάζ, είναι το να έχεις εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη στο σώμα σου ότι μπορεί να βρει τον τρόπο, στο μυαλό σου ότι μπορεί να χαλιναγωγήσει τις σκέψεις του, και στην καρδιά σου ότι μπορεί να ξεπεράσει το φόβο και να βρει την ανακούφιση που κρύβεται μερικά βήματα πιο κάτω.

Μετά από μερικές μέρες, έκλεισα ξανά θέση στο παγοδρόμιο του Νιάρχος. Δεν γνώριζα αν θα έβρισκα ξανά την νεοαποκτηθείσα ισορροπία μου πάνω στον πάγο, αλλά ήξερα ότι αφού τα είχα καταφέρει μια φορά, θα τα κατάφερνα και δεύτερη. Κι αυτό από μόνο του μου ήταν αρκετό.

 

Εσύ έχεις κάνει ποτέ πατινάζ; Άφησε μου στα σχόλια την εμπειρία ή μοιράσου αυτό το post στο facebook!

Pin this

όταν μαθαίνεις πατινάζ πώς είναι το παγοδρόμιο

τι σου μαθαίνει το πατινάζ
κάνοντας πατινάζ

 

ΔΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑ

8 comments

Ερωφίλη January 28, 2020 - 6:24 pm

Πόσο δίκιο έχεις! Ωστόσο, όταν πας για πατινάζ και δεν βρίσκεται κανείς να σου πει τον τρόπο, προσπαθείς να τον βρεις μόνη σου και μπορεί να καταλήξεις στο νοσοκομείο με ραγισμένο καρπό, όπως συνέβη σε μένα! Δεν έχω ξαναπάει για πατινάζ από τότε γιατί στο τέλος πάντα υπερισχύει η ανάμνηση του πόνου κι όχι αυτή της ελευθερίας πάνω στον πάγο (που για να είμαστε ειλικρινείς κράτησε μόνο λίγα δευτερόλεπτα πριν την πτώση!). Αλλά θα ήθελα πολύ να ξεπεράσω το φόβο της αποτυχίας και να προσπαθήσω πάλι!

Reply
Alceste January 29, 2020 - 9:14 pm

Η αλήθεια είναι ότι είναι ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα γιατί νιώθεις ότι δεν έχεις κανέναν απολύτως έλεγχο στο σώμα σου και στους γύρω σου. Οπότε ναι, χρειάζεται κάποιος να σε καθοδηγήσει ακριβώς για να μη συμβεί αυτό! Εύχομαι να το ξεπεράσεις κάποια στιγμή, είναι ωραίο συναίσθημα να νικάς τους φόβους σου!

Reply
Kiki_mcf January 31, 2020 - 9:35 am

Μου αρέσει πολύ που ακόμα και τη βόλτα για πατινάζ την έκανες inspirational κείμενο!Τα είπες πολύ ωραία. Δεν έχω δοκιμάσει γιατί φοβάμαι αλλά είναι και από τα πράγματα που ποτέ δε με συγκίνησαν να δοκιμάσω. Παρόλα αυτά υπάρχουν άλλα που σίγουρα θα ήθελα να κάνω για να ξεπεράσω τους φόβους μου.

Reply
Alceste February 1, 2020 - 12:49 pm

Να σου πω την αλήθεια ήταν ένα #ahamoment που δε μπορούσα να μην το γράψω! Κι εγώ έχω (πάρα) πολλά που θα ήθελα να κάνω για να σταματήσω να φοβάμαι, και ελπίζω να βρούμε το θάρρος για να τα κάνουμε…

Reply
Αγγελική February 1, 2020 - 7:03 pm

Δεν εχω κάνει ποτέ πατινάζ γιατί έχω τόσο άσχημη εμπειρία απο τα πατίνια, που τα εχω συνδέσει! Η παρομοίωσή σου με τη ζωή είναι τόσο πετυχημένη! Πραγματικά αν δεν είχα σαβουριαστει με τα πατίνια, το κείμενό σου θα με έκανε άνετα να δοκιμάσω!

Reply
Alceste February 1, 2020 - 8:20 pm

Κι εγώ μία φορά είχα κάνει πατίνια και ήταν επική αποτυχία! Ωστόσο, προχωράμε παρακάτω και ξεπερνάμε τους φόβους μας!

Reply
Natassa's blog tips February 4, 2020 - 11:07 am

Πατίνια δεν έχω δοκιμάσει να κάνω όμως έκανα πατινάζ και ειλικρινά είναι πολύ δύσκολο και τρομαχτικό

Reply
Alceste February 6, 2020 - 8:11 am

Είναι όντως αλλά μέχρι να το συνηθίσεις. Μετά έχει πλάκα!

Reply

Leave a Comment

* Όταν αφήνετε το σχόλιο σας, η ιστοσελίδα διαχειρίζεται και διατηρεί τα δεδομένα σας. GDPR it is.