Home POSTS Η τυραννία του αργότερα

Η τυραννία του αργότερα

by Alceste
________________________________

Όταν αφήνεις τα πάντα για αργότερα και χάνεις το τώρα

Η ιστορία είναι γνωστή. Άστο για αργότερα, σκέφτεσαι. Για όταν έχουμε κόσμο, για μια γιορτή, για τα γενέθλια της Κατερίνας. Για του χρόνου που γίνομαι 30, ή όταν κλείσω χρόνο στη δουλειά. Ή ίσως για τη μέρα που η ζυγαριά θα δείξει 52 και ούτε ένα γραμμάριο παραπάνω, και όταν τα μαλλιά μου μακρύνουν και νιώθω πιο ωραία. Πάντα υπάρχει το μετά, το αργότερα, το αύριο. Μια δικαιολογία για να περιμένεις λίγο ακόμα, και λίγο ακόμα πιο μετά από αυτό.

Ώσπου μια μέρα παύει να υπάρχει το αύριο. Ο κόσμος δεν έρχεται ποτέ στο σπίτι, η Κατερίνα δε γιορτάζει τα γενέθλια της, κι ούτε εσύ τα 30. Αλλάζεις ξανά δουλειά, παίρνεις κιλά αντί να χάνεις, και σε ένδειξη αντίδρασης, κόβεις τα μαλλιά σου κοντά. Κι έτσι όλα εκείνα τα αύριο, και τα πιο μετά δεν υπάρχουν πια. Έχουν αλλάξει σε κάτι άλλο, και μαζί τα όνειρα σου.

 

Προτιμάς να το ακούσεις; Πάτα το play

 

κοπέλα που στέκεται στο σκοτάδι και περιμένει για το αργότερα

 

Πότε είναι η στιγμή που πρέπει να πεις όχι άλλο αύριο; Να αποδεχτείς ότι τώρα, ναι, τώρα είναι η στιγμή. Για να φορέσεις εκείνο το βελούδινο φόρεμα με τα στρας, για να βάλεις το κόκκινο κραγιόν, για να φας το κομμάτι τούρτα που σε γλυκοκοιτάζει από το ψυγείο. Για να τολμήσεις. Πριν να ξυπνήσεις μια μέρα και όλα σου τα αύριο να έχουν αλλάξει για πάντα.

Είναι αστείο. Το κείμενο αυτό γράφτηκε με αφορμή μια Coca Cola που είχα πάρει στα γενέθλια του, στο πάρτυ έκπληξη που του ετοίμασα. Η Coca Cola δεν άνοιξε ποτέ, και κατέβηκε στο υπόγειο με τα κεράκια και το καλό τραπεζομάντιλο για αργότερα, για μια άλλη γιορτή, για όταν θα έχουμε ξανά κόσμο.

Οι μέρες περνούσαν, οι εβδομάδες, και με ρωτούσε “Να ανοίξω την Coca Cola;”, κι εγώ έλεγα, όχι, μπορεί να έρθει κάποιος. Και άλλωστε, θα πιούμε μόνοι μας ολόκληρο μπουκάλι; Όχι, να περιμένουμε. Και οι εβδομάδες έγιναν μήνες, και η Coca Cola μάζευε σκόνη στο ράφι καθώς άλλαζαν οι εποχές. Βαλίτσες έμπαιναν κι έβγαιναν συνέχεια, χαλιά, στολίδια, και ένα καινούριο τρόλευ από το ΙΚΕΑ, για “αργότερα” που θα αλλάξουμε σπίτι.

 

κοπέλα που κοιτάζει το ηλιοβασίλεμα

 

Μια μέρα όμως ήρθε κι η δική της η σειρά. Εκστασιασμένη, καθώς την πήραν επιτέλους από το ράφι, έκανε το σύντομο ταξίδι μέχρι την κουζίνα. Εκεί, κάποιος ξεβίδωσε το καπάκι, και εκείνη ξεθύμανε από ανακούφιση. Ωστόσο κάτι δεν πήγαινε καλά. Όχι, όχι, δεν γινόταν αυτό, δεν μπορεί να το ζούσε. Κάποιος την άδειαζε στο νεροχύτη, και μετά τη γέμισε με νερό, την ξέπλυνε, και την έριξε στη σακούλα της ανακύκλωσης. Μα γιατί, σκεφτόταν η Coca Cola, τι έκανα λάθος;

17/07/2018 έγραφε το καπάκι. “Δεν ήξερα ότι λήγουν τόσο γρήγορα τα αναψυκτικά”, του είπα, κι εκείνος κρατήθηκε να μη μιλήσει. Γιατί το έλεγε τόσο καιρό, και τώρα είχε πάει χαμένο.

Μια Coca Cola δεν είναι τίποτα. Δεν έχει καθόλου αξία. Όλα τα άλλα όμως; Εκείνα που αφήνουμε επίτηδες στο ράφι για αργότερα; Τι γίνεται με αυτά; Κάτι μου λέει ότι δεν είναι τόσο εύκολο να τα πετάξουμε, να τα αψηφήσουμε σαν ένα λάθος της στιγμής.

 

 

Πόσα κουτιά Coca Cola αφήνουμε άραγε για όταν οι συνθήκες θα είναι ιδανικές; Και γιατί περιμένουμε να είναι ιδανικές; Γιατί βάζουμε πάντα νοερά εμπόδια στους εαυτούς μας, αναβάλλοντας συνεχώς την ευχαρίστηση, τη χαρά που μπορεί να κρύβεται σε κάτι τόσο απλό όσο ένα ποτήρι αναψυκτικό;

Άραγε, τι είναι πιο σημαντικό: να αποδεχτούμε την ατέλεια του τώρα ή να ελπίζουμε για πάντα σε ένα ιδανικό αύριο; Σκέψου το καλά πριν αφήσεις ένα ακόμα κουτάκι Coca Cola να πάει χαμένο, γιατί ακόμα κι αυτό μπορεί τελικά να είναι πολύ σημαντικό

 

Σου φάνηκε ενδιαφέρον αυτό το post? Αν ναι…

 

Pin this

η τυραννία του αργότεραη τυραννία του αργότερα

η τυραννία του αργότερα
η τυραννία του αργότερα

ΔΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑ

12 comments

Χρύσα December 2, 2018 - 5:31 pm

Το να περιμένουμε για την ιδανική στιγμή είναι σαν να περιμένουμε πότε η γη θα πάψει να γυρνά. Πρέπει να πάψουμε να κυνηγάμε τις ιδανικές στιγμές και να βιώνουμε την κάθε στιγμή σαν μοναδική και άξια όλης της προσοχής μας…!!!

Καλή συνέχεια σε ότι κι αν κάνεις!

Φιλιά πολλά!

Reply
Alceste December 6, 2018 - 9:22 pm

Κυνηγάμε ουτοπίες και ψάχνουμε το τέλειο, αλλά η ομορφιά κρύβεται σε εκείνο με τα μικρά ελαττώματα, στην ίδια μας την ανθρώπινη, και μερικές φορές, ανεπαρκή φύση!
Ας είμαστε λοιπόν ρεαλιστές!
Ευχαριστώ πολύ Χρύσα, φιλιά!

Reply
Natassa's blog tips December 6, 2018 - 9:49 am

Κι εγώ έχω κάνει το λάθος του αργότερα για αυτό πλέον λέω τώρα θα το ανοίξουμε και τέλος

Reply
Alceste December 6, 2018 - 9:23 pm

Έτσι πρέπει, αυτή είναι η σωστή αντιμετώπιση των πραγμάτων. Το αύριο θα υπάρχει πάντα, αλλά μπορεί να υπάρξει και χωρίς εμάς!…
Καλή συνέχεια!

Reply
Ηλιάνα December 9, 2018 - 1:57 pm

Νομιζω δεν υπαρχει καποιος που να μην εχει αναβαλλει κατι για αργοτερα.Ερχεται ομως καποια στιγμη η ωρα,με μια μικρη αφορμη,που συνειδητοποιουμε ποση πολλη σημασια εχει το τωρα,η παραμικρη καθημερινη στιγμη…Οποτε ναι,δεν αφηνουμε τα “καλα”μας για αργοτερα ή για ειδικες περιστασεις.Τα χαιρομαστε τωρα,προτου παλιωσουν.Να εισαι καλα που μας το υπενθυμιζεις!

Reply
Alceste December 11, 2018 - 4:00 pm

Τις τελευταίες μέρες σκέφτομαι συνέχεια την ατάκα “Enjoy this moment, this moment is your life.” Πόσο μεγάλη αλήθεια κρύβει!
Η πιο ειδική περίσταση είναι το τώρα, δε θα υπάρξει ποτέ ξανά αυτή τη στιγμή και το αύριο δεν είναι εγγυημένο. Ας το απολαύσουμε λοιπόν!

Reply
Ηλιάνα December 11, 2018 - 12:12 pm

Αχχχχ αυτό το αργότερα μάς έχει καταστρέψει…μέχρι να συνειδητοποιήσουμε ότι η ουσία είναι στο ΤΩΡΑ!

Reply
Alceste December 11, 2018 - 3:59 pm

Στο τώρα πανηγυρικά!
Ευχαριστώ Ηλιάνα!

Reply
Callie December 18, 2018 - 9:18 am

Εγώ αυτό που έζησες με την κόκα κόλα το έχω ακούσει άπειρες φορές με τα καλά σερβίτσια! Βγάλτο κορίτσι μου να το χαρείς! Έλεος δηλαδή! Ποιος θα έρθει ο Πρέσβης και περιμένεις; Οχι μόνο στις γιορτές. Κάνε την επόμενη Κυριακή, τη δική σου γιορτή! Κάλη

Reply
Alceste December 20, 2018 - 9:40 am

Όπως τα λες Κάλη! Τι περιμένουμε και γιατί; Κι ο πρέσβης να έρθει, λέμε τώρα, γιατί να είναι πιο σημαντικός από εμάς, την οικογένεια μας, και όλες τις στιγμές που μπορούμε να περάσουμε παρέα; Κι αν γρατζουνηθεί…σιγά. Θα δουλέψει κι έτσι!

Reply
Γιώτα December 20, 2018 - 11:07 pm

Εγω παλι έχω ξετρελαθεί με την γραφή σου! Τι απίστευτα όμορφα που γράφεις

Reply
Alceste December 21, 2018 - 7:53 pm

Δε μπορώ να σε ευχαριστήσω αρκετά! Αλήθεια! 🙂

Reply

Leave a Comment

* Όταν αφήνετε το σχόλιο σας, η ιστοσελίδα διαχειρίζεται και διατηρεί τα δεδομένα σας. GDPR it is.