Home CHECKLISTS 30 days before 30

30 days before 30

by Alceste
________________________________

Day 24

Τι ωραίο να γυρνάς στο σπίτι μετά από ταξίδι, να βγάζεις τα παπούτσια, να κάνεις ένα ζεστό μπάνιο, και να πέφτεις στο γνώριμο κρεβάτι σου, εκεί όπου το μαξιλάρι έχει πάρει το σχήμα του κεφαλιού σου. Ωραία τα ταξίδια, αλλά αυτό που τους δίνει την ομορφιά τους είναι που πάντα έχεις κάπου να επιστρέψεις. 

Day 23

Οι άνθρωποι που δεν αγαπάνε το φαγητό, στ’αλήθεια πιστεύω πως κάτι χάνουν στη ζωή τους. Και δε μιλάω για όλες αυτές τις υπερβολές που κάνουμε σε γιορτές, πανηγύρια, και τα σαββατοκύριακα. Όχι, μιλάω για εκείνες τις φορές που βγαίνεις έξω για φαγητό και αδημονείς για την πρώτη μπουκιά που θα σου γαργαλίσει πονηρά τον ουρανίσκο και θα σε κάνει να κλείσεις τα μάτια από ευχαρίστηση. Ναι, το φαγητό είναι μεγάλη απόλαυση…

Day 22

Το σημερινό highlight δε θα ήθελα ούτε να είναι highlight, ούτε και να το θυμάμαι. Αλλά ελλείψει κάτι άλλου, πιο σημαντικού, αυτό εδώ το κομβικό συμβάν παίρνει τα πρωτεία. Σήμερα λοιπόν ανακάλυψα την πρώτη –αδιαπραγμάτευτα- άσπρη τρίχα να στέκεται θαρραλέα και μπροστά μπροστά, ακριβώς δίπλα στις φύτρες, περήφανη σε όλο το λευκό μεγαλείο της. Μεγαλώνω μαμά, κι ο χρόνος αφήνει σημάδια στο πέρασμα του. Κάπως σαν τα σαλιγκάρια δηλαδή.

 

30 days before 30

 

Day 21

Σήμερα η μέρα ανήκει δικαιωματικά στην Τσικνοπέμπτη. Όχι για τη σπανιότητα του να τρώμε κρέας (κάθε τρεις μέρες), ούτε για την έξοδο με την παρέα (μία στο τόσο), ούτε καν για τη φοβερή τσίκνα που ποτίζει την ατμόσφαιρα από το πρωί. Όχι, η Τσικνοπέμπτη ξεχωρίζει χάρη σε όλους εκείνους που βγάζουν τη σούβλα στους δρόμους και ψήνουν χωρίς φόβο και αιδώ. Όλοι αυτοί οι θαρραλέοι λοιπόν με κάνουν να φανταστώ τι θα σκεφτόταν ένας ξένος αν έβλεπε ένα τέτοιο σκηνικό μπροστά του. Αχα. Τώρα καταλαβαίνεις και εσύ τι εννοώ.

Day 20

Μια μέρα σαν τη σημερινή είναι στ’αλήθεια ολόκληρη ένα highlight. Γιατί τι άλλο να ζητήσει κανείς από μια Παρασκευή με λιακάδα, προάγγελο της άνοιξης που περιμένουμε πώς και πώς;  Σαν να μπαίνει ο μήνας με καλούς οιωνούς…

Day 19

Δε θέλω να μιλήσω ξανά για τη λιακάδα. Δηλαδή θέλω (Μάρτη φόρεσες;;), γιατί η άνοιξη είναι η αγαπημένη μου εποχή που έρχεται σαν ανάσα μετά τον βαρύ χειμώνα. Αλλά όχι, θα αντισταθώ στις ευεργετικές ιδιότητες του ήλιου και της βιταμίνης D, και θα σου γράψω σύντομα (θα γίνει κι αυτό ανάρτηση κάποια στιγμή) για το κόλπο του μελλοντικού εαυτού, που είναι και το σημερινό #ahamoment. Όταν βρίσκεσαι σε μια δύσκολη κατάσταση, όπως πχ κολλημένη στην κίνηση, κουρασμένη από τη δουλειά, και με τα ρούχα σου να μυρίζουν τσιγάρο, κι απλά ανυπομονείς να φτάσεις σπίτι και να κάνεις ένα ζεστό μπάνιο, προσπάθησε να σκεφτείς ότι ο μελλοντικός σου εαυτός είναι ήδη εκεί, και μόλις ξάπλωσε με τις πιτζάμες στο μαλακό κρεβάτι. Με απλά λόγια, κάθε φορά που ζορίζεσαι και ανυπομονείς να τελειώσει αυτό που περνάς, απλά σκέψου ότι υπάρχει ήδη ένας εαυτός σου που βρίσκεται εκεί όπου θέλεις να φτάσεις κι εσύ, και άρα αργά ή γρήγορα ο μελλοντικός εαυτός σου θα έχεις γίνει εσύ. Βγάζει νόημα;

 

30 days before 30

 

Day 18

Τι θα έκανες αν ήσουν σε ένα πάρτυ, πέθαινες, και την επόμενη μέρα ξαναγυρνούσες ακριβώς στο ίδιο σημείο; Σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Ναι. Για την ακρίβεια, σενάριο σειράς του Netflix, και πιο συγκεκριμένα, το Russian Doll, το οποίο μόλις τελειώσαμε, μετά από ένα φοβερό binge watching (το “άλλο ένα;” είναι το νέο “πέντε λεπτά ακόμα“). Δε θα σου αποκαλύψω τίποτα, παρά μόνο ότι είναι μια σειρά που θέλει υπομονή, και ότι κάποια πράγματα μένουν αναπάντητα, ακόμα κι αν ο κύκλος κλείνει, όπως συμβαίνει και στην πραγματική ζωή. Άλλωστε, το λέει και η Nadia: Life is like a box of timelines.

Day 17

Το Νιάρχος πρέπει να είναι κάποιου είδους συμπαντικό αστείο, ένα στοίχημα που έχασε μια φατρία εξωγήινων και οδήγησε σε αυτό το κατασκεύασμα που στέκεται σαν παραφωνία στην ασχήμια της πόλης. Όταν κάνεις το πρώτο βήμα στο υπέροχο πάρκο του, νιώθεις σαν να παίρνεις μια ανάσα πολιτισμού, τάξης, κι οργάνωσης, και για μια στιγμή, φαντάζεσαι πώς θα μπορούσε να ήταν η Αθήνα. Λαμπερή, πλούσια, και με τόσα πολλά να σου προσφέρει. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, το Νιάρχος θα ήταν ο κανόνας, και όχι η εξαίρεση.

Day 16

Πιο πολύ απ’όλα, στην άνοιξη μου αρέσει αυτή ακριβώς η περίοδος όπου νιώθεις την αλλαγή των εποχών στην ατμόσφαιρα. Σαν να γλυκαίνει ο καιρός, να μαλακώνει το κρύο, οι μέρες να κρατάνε πιο πολύ, και οι αμυγδαλιές να ανθίζουν δειλά-δειλά. Η άνοιξη κρύβει μέσα της μια αισιοδοξία, για όλα εκείνα που έρχονται, σαν να μας λέει ότι τα δύσκολα πέρασαν. Αυτά τα ανοιξιάτικα απογεύματα λοιπόν, που βγάζεις επιτέλους το βαρύ μπουφάν του γυμναστηρίου, και νιώθεις πως έρχονται οι μέρες του φωτός. Αυτό ήταν ένα τέτοιο απόγευμα.

30 days before 30

Day 15

Για το Ηράκλειο το χειμώνα, έχω ξαναγράψει. Για τις ομορφιές που κρύβει, και όλα του τα καλούδια, τα οποία αν ξέρεις πού να πας, μπορείς να απολαύσεις απλόχερα. Κι όπως και να έχει, ένα διάλειμμα από την τρέλα της Αθήνας, είναι πάντα καλό, ακόμα κι αν δεν έχεις χρόνο να χαρείς αυτή την εγγύτητα με τη θάλασσα.

Day 14

Σήμερα στο γυμναστήριο ήταν ένα μικρό κοριτσάκι μέσα στην αίθουσα (κόρη κάποιας αθλούμενης προφανώς), η οποία είχε πιάσει μια γωνία, χωμένη ανάμεσα στα στρώματα και τις μπάλες, και χαμένη στο δικό της κόσμο. Τη ζήλεψα, όπως την έβλεπα να χοροπηδάει με τόση ενέργεια, μα πιο πολύ που χόρευε άτσαλα, αδιαφορώντας ποιος την κοίταζε κι αν θα την έκρινε κανείς. Πότε ήταν αυτή άραγε η τελευταία φορά που κάναμε κι εμείς κάτι χωρίς να μας νοιάζει τι θα σκεφτόντουσαν οι γύρω μας; Και πότε χάσαμε αυτή τη μαγική δύναμη του να μη μας ενδιαφέρει; Αυτό είναι το #foodforthought της ημέρας μου για εσένα.

Day 13

Ημέρα της Γυναίκας σήμερα, κι όπως κάθε “Ημέρα” (με το η κεφαλαίο), γράφονται πολλά για να αναιρεθούν την επόμενη μέρα. Ελπίζω λοιπόν κάποια στιγμή να ζούμε σε ένα κόσμο όπου πολλά από αυτά που συζητάμε σήμερα θα είναι δεδομένα, και όπου θα μπορούμε όλοι μας να δείχνουμε σεβασμό στους γύρω μας, στο χώρο μας, και εν τέλει, στον ίδιο τον εαυτό μας, πέρα, έξω, και μετά από Ημέρες και Γιορτές.

ΔΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑ

10 comments

Ειρήνη February 20, 2019 - 8:35 am

Άσχημο να μπαίνει μπροστά στην ηλικία σου το 3 εδώ ακόμη αγχώνομαι από τώρα εγώ που μπήκε το 2.

Reply
Alceste February 21, 2019 - 10:21 pm

Αχ βρε Ειρήνη, τα 20 είναι φανταστική δεκαετία! Έχεις να μάθεις τόσα μα τόσα πολλά, και σου εύχομαι να ζήσεις και να γεμίσεις εμπειρίες!

Reply
Alexandra_TheSmileyMom February 20, 2019 - 1:48 pm

Αγαπημένη γλυκιά Άλκηστη,
Η αλήθεια είναι ότι όταν έπεσα πάνω σε αυτό το post με έκανε να γελάσω και να αναπολήσω τα δικά μου περασμένα 30. Εύγε για αυτή την κίνηση γιατί είμαι πολύ θετική στο να βλέπουμε τα πράγματα δημιουργικά. Η κομβική ηλικία των 30 είναι ξεχωριστή και ιδιαίτερη. Έτσι την βίωσα εγώ τουλάχιστον. Κάτι μαγικό συνέβη που δεν ξέρω να το πω με λόγια αλλά ήταν ιδιαίτερη προς το καλύτερο. Λοιπόν θέλω να μοιραστώ τι έκανα εγώ στα δικά μου 30. Ήθελα να είναι αξέχαστα. Έτσι λοιπόν ετοίμασα μια λίστα με 30 διαφορετικά δώρα, μικρής αξίας έως και μεγάλης μπορώ να πω, με επεξήγηση γιατί τα ήθελα και πως θα τα χρησιμοποιούσα. Έστειλα λοιπόν αυτήν την λίστα σε πολύ καλούς και κοντινούς μου φίλους και συγγενείς – που ήξερα ότι δεν θα με παρεξηγήσουν – αστειευόμενη για το γεγονός και μπορώ να πω ότι στα γενέθλιά μου τελικά πήρα αρκετά δώρα από την λίστα αυτή. Οπότε δεν μπορώ παρά να επικροτήσω την κίνησή σου αυτή. Συμφωνώ λοιπόν μαζί σου ότι ο χρόνος τρέχει, και τις περισσότερες φορές πολύ πιο γρήγορα από ότι το καταλαβαίνουμε γι’αυτό είναι ένα στοίχημα για εμάς πως θα τον θωρακίσουμε και θα δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες για να θυμόμαστε τα ωραία που μας φέρνει αλλά και τα δύσκολα κάποιες φορές για να μας κάνει πιο δυνατούς. Οπότε συμπαράσταση στα 30 σου και εύχομαι άλλα τόσα και τόσα όμορφα και δημιουργικά!! Σε φιλώ.

Reply
Alceste February 26, 2019 - 9:08 pm

Ευχαριστώ πολύ Αλεξάνδρα! Η ιδέα σου μου φαίνεται τόσο θαρραλέα! Εγώ ντρέπομαι να ζητήσω δώρα, και όταν με ρωτάνε, λέω πως δε θέλω, αλλά ίσως να πρέπει να το αλλάξω αυτό αφού όσο μεγαλώνουμε τόσο λιγοστεύουν τα δώρα, και γιατί να μην κακομαθαίνουμε τον εαυτό μας, έστω και μία μέρα το χρόνο;; Ελπίζω αυτή η ανάρτηση, όταν θα την κοιτάζω αργότερα, να μου φέρνει αναμνήσεις, και όπως λες, να σταματήσω για λίγο αυτό το χρόνο που τρέχει τόσο γρήγορα…
Φιλιά πολλά!

Reply
Katerina February 24, 2019 - 10:43 pm

Πόσο καλή ιδέα! Είμαι σίγουρη ότι θα τα απολαύσεις πολύ τα 30 και εύχομαι να απολαύσεις και να ευχαριστηθείς και τις 30 αυτές ημέρες!

Reply
Alceste February 26, 2019 - 9:03 pm

Ευχαριστώ πολύ Κατερίνα!

Reply
Παρασκευή February 25, 2019 - 9:52 pm

Είμαι 33 ετών και λατρεύω να μεγαλώνω! xxx Καλώς να έρθεις λοιπόν στα πρώτα “άντα” κορίτσι μου! Η δεκαετία αυτή να/θα σου χαρίσει πολύτιμες στιγμές σοφίας και δημιουργικότητας. Γιατί για μένα αυτή η δεκαετία είναι πιο πολύτιμη απο τα είκοσι. Πλέον είσαι ώριμος και κυρίως κατασταλαγμένος. Ξέρεις τί θέλεις απο τη ζωή σου. Πολύ σημαντικό για να προχωρήσεις πιο δυναμικά και όμορφα στη γεμάτη προκλήσεις πραγματικότητά σου! Και κυρίως αυτή η δεκαετία είναι το άνθος της δημιουργικότητας. Με το καλό να τα διαβείς λοιπόν και να τα καλωσορίσεις <3

Reply
Alceste February 26, 2019 - 9:06 pm

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές και για το σχόλιο! Συμφωνώ τόσο πολύ με αυτό που γράφεις ότι είναι μια πολύτιμη δεκαετία, καθώς νιώθω όλο και περισσότερο ότι γίνομαι “εγώ”, και τι άλλο να ζητήσεις άραγε από το να πατάς στα πόδια σου; Εύχομαι και για εσένα κάθε χρονιά να σου φέρνει ακόμα καλύτερα πράγματα!
Άλκηστη

Reply
Martha March 1, 2019 - 8:16 pm

Ποιά 30! εδώ πάμε καρφί για τα 40!!
Μόλις σε ανακάλυψα! ή σε ήξερα από παλιά και δεν το θυμάμαι (τα 40 που λέγαμε!)
Διάβασα τα challenges που διοργανώνεις!!! Και ένα έχω να σου πω!
Περιμένω το επόμενο για να συμμετέχω κι εγώ!!

Reply
Alceste March 2, 2019 - 11:32 am

Αχ μα γιατί περνάει τόσο γρήγορα ο καιρός;; Και πώς το σταματάμε όλο αυτό τελοσπάντων;!;
Καλώς ήρθες! Μείνε συντονισμένη…έρχεται σύντομα! 🙂
Άλκηστη

Reply

Leave a Comment

* Όταν αφήνετε το σχόλιο σας, η ιστοσελίδα διαχειρίζεται και διατηρεί τα δεδομένα σας. GDPR it is.