Μπορεί να έτυχε, μπορεί να είναι η εποχή, ή απλά αυτή η ηλικία των mid-thirties όπου τα μωρά ξεφυτρώνουν το ένα μετά το άλλο, γιατί κάπως έτσι, έχω βρεθεί αυτό το διάστημα να μαθαίνω τη μία εγκυμοσύνη μετά την άλλη. Φίλες κοντινές, φίλες μακρινές, συνάδελφοι, και γνωστές, έγκυοι με τα πρώτα ή με τα δεύτερα μωρά τους, πιο μακριά ή πιο κοντά σε αυτό το ταξίδι που λέγεται μητρότητα. Όλες αυτές οι ανακοινώσεις κυήσεων με φέρνουν πίσω σε δύο, τρία, τέσσερα χρόνια πριν, που εγώ περίμενα το πρώτο μου μωρό, αγνοώντας πλήρως το τι σήμαινε αυτό, και πόσο θα άλλαζαν τα πάντα γύρω και μέσα μου.
Και έτσι, αναπολώντας εκείνο το διάστημα, άρχισα να σκέφτομαι τι θα ήθελα να μοιραστώ με όλες αυτές τις φίλες και γνωστές, δέκα πράγματα που ίσως να έχουν ακούσει, ίσως να ξέρουν, ίσως να έχουν βιώσει από την πρώτη φορά εκείνες που είναι ήδη μαμάδες αλλά να έχουν ξεχάσει, που πρέπει να ξαναθυμηθούν για όλα όσα τους περιμένουν μόλις κρατήσουν το νέο τους μωρό στην αγκαλιά τους.
Δέκα πράγματα λοιπόν που θέλω να ξέρεις εσύ που ετοιμάζεσαι να γίνεις μαμά.
Είναι δύσκολο.
Είναι πολύ δύσκολο. Είναι λίγο δύσκολο. Είναι ξανά πολύ δύσκολο. Γίνεται πιο εύκολο. Και πιο εύκολο. Και ξανά λίγο δύσκολο. Και μετά πάλι πολύ εύκολο. Η ζωή με τα μωρά και τα νήπια και τα παιδιά έχει μεγάλες διακυμάνσεις που τα πρώτα χρόνια είναι πιο συχνές και πιο έντονες, και μετά έρχονται σαν ξαφνικές μπόρες. Όμως η θάλασσα πάντα ηρεμεί, ο ήλιος πάντα βγαίνει, και νικητής είναι όποιος κρατάει την ψυχραιμία του.
Δεν είσαι μόνη σου.
Ακόμα κι αν ζεις την πιο περίεργη, περίπλοκη, απρόβλεπτη κατάσταση, δεν είσαι μόνη σου. Κάποια μαμά στον κόσμο το έχει ζήσει πριν ή το ζει μαζί με εσένα. Μπορεί να μην την βρεις ποτέ αυτή τη μαμά αλλά είναι κάπως ανακουφιστικό να θυμάσαι πως σε αυτή τη γη υπάρχει τουλάχιστον ένας άνθρωπος που έχει βιώσει αυτό που περνάς εσύ.
Δεν έχει σημασία πόση βοήθεια έχεις.
Μπορεί να έχεις πολύ, λίγη, ελάχιστη, ή καθόλου. Θα ζοριστείς ούτως ή άλλως. Γιατί το μωρό θα ξυπνάει το βράδυ, θα περνάει κολικούς, δε θα τρώει, θα έχει αλλεργίες. Μπορεί να έχεις γιαγιά ή νταντά 24/7, αλλά και πάλι να ζορίζεσαι με το νεογέννητο, ή με τα ράμματα, ή με το θηλασμό. Δεν έχει σημασία πού βρίσκεσαι. Είναι κομμάτι της διαδικασίας να δυσκολευτείς. Ο τρόπος να το περάσεις είναι να το περάσεις.
Κάποιοι μπαμπάδες περνούν επιλόχειο.
Ναι, ακούγεται κάπως αστείο εκείνος που δεν κυοφόρησε, δεν γέννησε, δεν θήλασε, ενδεχομένως δεν ξενύχτησε καν να περνάει επιλόχειο. Κι όμως, η αλλαγή στο lifestyle, η αϋπνία, η έλλειψη ελεύθερου χρόνου ζορίζει πολλούς άντρες, κι αντί να στέκονται βράχος δίπλα στη μαμά και στο μωρό, βάζουν πρώτο τον εαυτό τους. Όμως να θυμάσαι πως…
Προτεραιότητα έχει πάντα το μωρό…
Πάντα. Οι δικές του ανάγκες, τα δικά του θέλω, η δική του ύπαρξη. Επέλεξες να το φέρεις στο ζωή, τις περισσότερες φορές ήταν και συνειδητή επιθυμία και επιλογή, άρα μέχρι να πατήσει στα πόδια του, εκείνο έχει προτεραιτότητα. Αυτό φυσικά δε σημαίνει πως…
…Και μετά η μαμά
…θα χάσεις τον εαυτό σου. Θα χάσεις τον εαυτό που ήξερες, ναι. Εννοείται. Δε γίνεται αλλιώς. Και είναι ουτοπικό να πιστεύεις πως μπορείς να τον ξαναβρεις γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει πλέον. Είναι σαν να προσπαθείς να βρεις τον εαυτό που είχες στα μαθητικά σου χρόνια. Πάει, πέρασε. Αυτό το καράβι έχει σαλπάρει. Είναι ένας μύθος που μας γεμίζει απίστευτες ενοχές (thank you instagram), και είναι καιρός να πετάξουμε στα σκουπίδια αυτό το παραμύθι. Αυτό που θα βρεις είναι τα πατήματα σου, τον νέο, αναβαθμισμένο, εαυτό σου, που καταφέρνει περισσότερα, είναι πιο δυνατός, και βιώνει καθημερινά την αληθινή, άνευ όρων, αγάπη.
Θα ξαναβρεις το σώμα σου.
Μπορεί να έκανες καισαρική, να πήρες 30 κιλά, να έχεις χάσει το μισό τριχωτό της κεφαλής σου. Ναι, όλα αυτά μπορεί να συμβούν. Όμως τίποτα, μα τίποτα, δε σε εμποδίζει από το να διεκδικήσεις το σώμα που είχες πριν. Με κάποια σημάδια φυσικά, ουλές, ίσως ραγάδες, και μαύρους κύκλους που δεν υπήρχαν. Αλλά αν το βάλεις στόχο, όλα μπορούν να επανέλθουν, αν και εφόσον το θελήσεις εσύ. Όχι επειδή έτσι πρέπει, επειδή σε κοιτάζουν κάπως, επειδή υπάρχει η προσδοκία να βγεις από το μαιευτήριο μοντέλο (thank you instagram vol.2). Μόνο επειδή εσύ το έχεις ανάγκη, και δεν είναι καθόλου, μα καθόλου, ρηχό.
Θα ξαναπας ταξίδια.
Με τον σύντροφο σου, με τις φίλες σου. Και βόλτες, και ποτά, και σινεμά, και θέατρο. Η ζωή είναι εκεί έξω και σε περιμένει. Είπαμε, ναι, προτεραιτόητα είναι το μωρό. Καθώς όμως μεγαλώνει και αυτονομείται μήνα με το μήνα, χρόνο με το χρόνο, έτσι και εσύ θα βρίσκεις ευκαιρίες για μικρές αποδράσεις. Και πρέπει να βρίσκεις για να βρίσκεις και την ισορροπία σου. Happy wife, happy life δε λένε; Happy mum, happy family λέω εγώ.
Θα αναπολήσεις την εγκυμοσύνη
Όχι όλο, όχι όλα. Αλλά κάποιο μικροσκοπικό κομματάκι της μπορεί να σου λείψει. Που μπορούσες να ξεκουραστείς. Που αν δεν είχες ήδη παιδί κοιμόσουν όποτε ήθελες. Που σου έδιναν προτεραιότητα, σε φρόντιζαν, σε κοίταζαν σαν το 8ο θαύμα του κόσμου. Που έτρωγες χωρίς τύψεις. Που ψώνιζες χωρίς τύψεις. Που σε είχαν πιο χαλαρή στη δουλειά. Που περίμενες με αγωνία κάθε υπέρηχο για να δεις το μωρό σου. Που ένιωσες πρώτη φορά να σε κλωτσάει. Κάτι, κάτι από όλα αυτά θα σου λείψει.
Είσαι πλέον μέλος του μεγαλύτερου, και πιο αποκλειστικού, club του κόσμου
Αν είσαι μαμά, και συναντάς άλλες μαμάδες, έχεις πάντα, μα πάντα, κάτι να συζητήσεις. Κι αυτό κάνει τα πάντα πιο εύκολα. Και πιο αστεία συχνά. Και μπορεί να κάνεις καινούριες φίλες. Και να αποκτήσεις νέα hobby με αυτές τις μαμάδες. Και να ζήσεις πράγματα που δεν φανταζόσουν. Και να δεις πως η ζωή έχεις τόσες πολλές αποχρώσεις, και αλλαγές, και καλές ανατροπές, και εξελίξεις, και είναι ένα ταξίδι που οφείλεις να το ζήσεις όσο πιο πολύ μπορείς, και μόνη και παρέα με το παιδί ή τα παιδιά σου και με τον σύντροφο σου και με τόσους άλλους ανθρώπους.
Γιατί το να είσαι μαμά σημαίνει πως ζεις τα πάντα αλλιώς. Κι αυτό είναι κάτι που δε μπορείς να περιγράψεις πραγματικά σε κάποιον που δεν το έχει ζήσει. Συγχαρητήρια λοιπόν. It’s going to be a hell of a ride.
Pin this
