Όταν γίνεσαι γονιός, αλλάζουν ομολογουμένως πολλά. Αυτό για το οποίο κανείς δεν σε προειδοποιεί είναι το χάσμα το οποίο ανοίγει ξαφνικά ανάμεσα σε εσένα και σε όλους εκείνους που δεν έχουν παιδιά ακόμα ή που δε σκοπεύουν να αποκτήσουν. Αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν μια περίτρανη υπενθύμιση της ζωής “πριν”, πριν τα παιδιά, την αϋπνία, την κούραση, και μια απόδειξη του πόσο έχει αλλάξει πραγματικά η ζωή σου.
Κεφάλαιο 1 – Κούραση
Όταν ακούω μη γονείς να μου περιγράφουν πόσο κουρασμένοι είναι, κουνάω το κεφάλι με κατανόηση ενώ από μέσα μου βράζει η οργισμένη απάντηση του άϋπνου γονέα που δεν θυμάται τι σημαίνει “γυρνάω σπίτι και ξαπλώνω”, “ξυπνάω στις 7 για να πάω στη δουλειά”, “το Σαββατοκύριακο κάνω sleep-in”. Δε λέω πως και οι μη έχοντες μικρά παιδιά δεν κουράζονται, αλλά υπάρχει η ειδοποιός διαφορά πως όταν δεν είσαι σε αυτή τη φάση μπορείς να επιλέξεις εσύ το πόσο κουράζεσαι και κυρίως, το αν και πότε ξεκουράζεσαι.
Κεφάλαιο 2 – Τα πλυντήρια
Πρόσφατα μου είπε συνάδελφος πως βάζει τρία πλυντήρια τη μέρα. Χωρίς παιδιά. Δύο ενήλικες. Τα νούμερα δε βγαίνουν, κι εγώ ακόμα σιχτιρίζω τον εαυτό μου που κάποτε σιδέρωνα μέχρι και τα ρούχα του σπιτιού λες και θα παρεξηγούταν ο υπερήλικος γείτονας αν με έβλεπε με τσαλακωμένη μπλούζα. Όταν έχεις παιδιά κάνεις εκπτώσεις σε πολλά που κάποτε ήταν αδιαπραγμάτευτα, και από μία άποψη, ενώ έχουν αυξηθεί τα βάρη, έχεις αλαφρύνει από πολλά αχρείαστα.
Κεφάλαιο 3 – Δε βγαίνω μάνα μου
Τέλειωσαν τα λεφτά αλλά έχουμε ακόμα μήνα. Όταν έχεις νοίκι, λογαριασμούς, σούπερ μαρκετ, και φροντιστήρια, δεν είναι παράλογο. Όταν έχεις μόνο τον εαυτό σου ή έναν ακόμα άνθρωπο τότε μάλλον δε γίνονται οι εκπτώσεις που απαιτούνται, κι όταν λέω εκπτώσεις εννοώ να πεις όχι στα περιττά, στον καφέ απ’έξω κάθε μέρα, στις βόλτες και τα φαγητά, τα ρούχα και τα λούσα. Θα μου πεις, και τι νόημα έχει να δουλεύω αν δε μπορώ να απολαύσω; Κι εγώ θα σου απαντήσω, ο τζίτζικας καλά πέρασε το χειμώνα;
Κεφάλαιο 4 – Δεν έχω χρόνο (για άλλο πόνο;)
Αν είχα μία ώρα για κάθε φορά που ακούω αυτή την ατάκα, αυτή τη στιγμή θα ήμουν πολύ πιο ξεκούραστη. Αν με ρωτήσεις πώς περνούσα το χρόνο μου πριν τα παιδιά, θα σου πω πως δε θυμάμαι αλλά θυμάμαι σίγουρα ότι κάθε μου απόγευμα ήταν γεμάτο. Δε μπορώ να φανταστώ όμως πλέον πώς γίνεται να μην έχεις παιδιά, διαβάσματα, δραστηριότητες, και παρόλα αυτά να εξακολουθείς να μην έχεις χρόνο να κάνεις όσα θέλεις ή πρέπει. Ίσως είναι από αυτές τις ικανότητες που αποκτάς αφότου γίνεις γονιός, το να αξιοποιείς κάθε λεπτό για να κλείνεις εκκρεμότητες ενώ ταυτόχρονα παίζεις με φορτηγάκια και τραγουδάς “Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι”.
Κεφάλαιο 5 – Cook out
“Εγώ μαγειρεύω κάθε μέρα”, μου λένε (κυρίως) γυναίκες χωρίς παιδιά να καταναλώνουν ό,τι βρώσιμο υπάρχει στο σπίτι. “Γιατί;” είναι η μόνιμη απορία μου. Χρειάζεται; Μήπως είναι μια περιττή συνήθεια; Μήπως είναι μια ακόμα πολυτέλεια που πρέπει να αποτιναχθεί; Μήπως γι’αυτό δεν έχεις χρόνο ή είσαι κουρασμένος/η;
Επίλογος – Το συμπέρασμα
Τα παιδιά, με την άφιξη τους, σε αναγκάζουν να επαναδιαπραγματευτείς πολλά. Το πού και πώς ξοδεύεις το χρόνο, το χρήμα, και τις αντοχές σου. Το τι είναι σημαντικό και τι μπορεί απλά να ξεχαστεί. Το πόσο δυνατός και ανθεκτικός είσαι τελικά, και το πώς μπορείς να αλλάξεις συνήθειες και τρόπο σκέψης, ακόμα κι όταν πιστεύεις πως όλα μέσα σου έχουν παγιωθεί. Είναι μια δύσκολη, μα καλοδεχούμενη αλλαγή. Κι ας φέρνει μαζί της κούραση, πλυντήρια, αφραγκίες, έλλειψη χρόνου, και πολλά, πολλά, μα πάρα πολλά άπλυτα στον νεροχύτη…
Θέλεις να τα λέμε και πιο…προσωπικά; Έλα στην παρέα μας!
Pin this
