Home POSTS Τα σχολικά τα χρόνια

Τα σχολικά τα χρόνια

by Alceste
________________________________

Εσύ θα γύριζες πίσω στο σχολείο;

Πριν λίγο καιρό πήρα μέρος σε αυτό εδώ το challenge. Πέντε ερωτήσεις με μαθητικό θέμα, με κύριο άξονα τη μία και βασική ερώτηση: «Εσύ θα γύριζες ξανά στο σχολείο;».

Όταν σκέφτομαι το σχολείο, με κατακλύζουν πολλές αναμνήσεις: ο σκοτεινός διάδρομος με το παλιομοδίτικο πλακάκι, η μεγάλη γωνιακή τάξη, η άσκηση που έμεινε άλυτη, το ξαφνικό τεστ, το χαζό σκονάκι στο θρανίο. Οι εκδρομές, οι κλίκες, ο εφηβικός θυμός, και η ονειροπόληση. Τόσες αντιφάσεις συνυφασμένες σε ένα σύνολο, και όλα αυτά να συνθέτουν μία εικόνα.

Το σχολείο είναι ένα πέρασμα ενηλικίωσης. Εκεί αντιμετωπίζεις τις πρώτες δυσκολίες, τις πρώτες προκλήσεις, την απόρριψη, την αδικία. Αλλά μόνο εκεί γνωρίζεις τη φιλία, την επιτυχία, την αγνή μορφή του πλατωνικού έρωτα, και τα πρώτα βήματα προς τη σταδιακή ανεξαρτητοποίηση.

 

εσύ θα γύριζες πίσω στο σχολείο

 

Θα γύριζα πίσω στο σχολείο άραγε; Έχω μια φίλη η οποία μου είχε πει κάποτε πως ναι, θα γυρνούσε πίσω. Ίσως γιατί τότε ήταν όλα εύκολα. Δε χρειαζόταν να αποφασίσει τι θα κάνει κάθε μέρα, το είχε επιλέξει κάποιος άλλος ήδη για εκείνη. Δε χρειαζόταν να βρει παρέες, να βρει σύντροφο, να βρει δουλειά. Να βιώσει το τι σημαίνει να είσαι ενήλικας και να αναλαμβάνεις ευθύνες.

Εγώ όμως; Εγώ δε θα γύριζα. Ακόμα κι αν οι δυσκολίες του σήμερα είναι ασύγκριτα πιο μεγάλες από εκείνες του τότε. Ακόμα κι αν στην πορεία θυσίασα την ανεμελιά μου, κάποιες φιλίες, και πολύ (μα πάρα πολύ) από τον ελεύθερο χρόνο μου σε δουλειές του σπιτιού και δημόσιες υπηρεσίες.

Όταν ήμουν στο σχολείο, έπιανα συχνά τον εαυτό μου να συγκρίνεται με τους άλλους, στα σημεία που υστερούσα και σε αυτά που υπερτερούσα. Κι αυτά όπου υστερούσα ήταν πάντα τα πιο σημαντικά, τουλάχιστον στα ανώριμα εφηβικά μου μάτια.

Και τώρα; Τι γίνεται τώρα με όλους εκείνους που κάποτε ήταν τα δικά μου μέτρα και σταθμά; Πού βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι τώρα;

 

εσύ θα γύριζες πίσω στο σχολείο

 

Κάπου είχα διαβάσει πως όλοι εκείνοι οι cool συμμαθητές μας είναι αυτοί που καταλήγουν να ζουν τις λιγότερο συγκροτημένες ζωές. Ίσως αυτό να έχει μια δόση αλήθειας. Ή πάλι, μπορεί να είναι το wishful thinking όλων των εξόριστων της σχολικής κάστας.

Κάθε άνθρωπος ακολουθεί το δικό του ξεχωριστό μονοπάτι. Αν είναι προδιαγεγραμμένη η πορεία κάποιων από εμάς; Μπορεί. Μερικές φορές υπάρχουν τα σημάδια. Αλλά μπορεί και όχι. Αν ήταν τόσο απλό να προβλέψουμε πώς θα εξελιχτεί η ζωή μας, τότε όλοι μας θα ζούσαμε τελείως διαφορετικές ζωές.

Πιστεύω πως κάθε φάση της ζωής μας είναι υπολογισμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να κρατάει τόσο όσο χρειάζεται για να αποκομίσουμε όλα τα μαθήματα που έχει να μας δώσει και να μας ετοιμάσει για το επόμενο στάδιο. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν κάποιοι από εμάς κολλάμε σε μία φάση, επαναλαμβάνοντας ξανά και ξανά τις ίδιες πίστες. Εκεί το χάσμα μεγαλώνει ανάμεσα σε εκείνους που μπορούν να προχωρήσουν και εκείνους που κάτι τους κρατάει πίσω. Και τότε, η επιστροφή στα σχολικά θρανία ίσως να μοιάζει σαν τη μαγική λύση της στρουθοκαμήλου.

 

εσύ θα γύριζες πίσω στο σχολείο

 

Η ζωή που έχω τώρα δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα το τότε. Η αυτονομία, η ανεξαρτησία, το να ορίζεις εσύ τη ζωή και το χρόνο σου, να μη λογοδοτείς, και να μη σβήνεις μέρες μέχρι το καλοκαίρι, όλα αυτά είναι αναντικατάστατα. Αν με ρωτάς λοιπόν αν θα γύριζα πίσω στο σχολείο, θα σου απαντήσω με bold και underline πως όχι, κι ότι με κάνει χαρούμενη που όσα αφήνω πίσω μου είναι κεφάλαια κλειστά και ολοκληρωμένα, δίχως εκκρεμότητες και νοσταλγική πικρία. Γιατί όλα αυτά που έρχονται μοιάζουν τόσο μεγάλα και τόσο συναρπαστικά, που δεν έχω το χρόνο να κοιτάξω πίσω. Γιατί δε θα βρω τίποτα εκεί που να μου λείπει τώρα.

Εσύ; Εσύ θα γύριζες πίσω στο σχολείο;

 

Άφησε το σχόλιο σου, ή μοιράσου αυτή την ανάρτηση στο facebook και το pinterest!

 

Pin this

εσύ θα γύριζες πίσω στο σχολείοεσύ θα γύριζες πίσω στο σχολείο

εσύ θα γύριζες πίσω στο σχολείο
εσύ θα γύριζες πίσω στο σχολείο

ΔΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑ

14 comments

Ρία LACREME April 14, 2019 - 12:31 pm

Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές κι εγώ για το αν θα ξαναγύριζα… Και όσες φορές το έχω σκεφτεί πάντα στην ίδια απόφαση καταλήγω, ποτέ! Ύστερα από όλα αυτά τα χρόνια, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως τα μαθητικά τα χρόνια παρά την “ανεμελιά” που έχουν, είναι και τα πιο ανούσια. Οι ώρες διαβάσματος και κόπου είναι απλά χαμένος χρόνος απ’ τη ζωή σου και δεν προσφέρουν τίποτα στον άνθρωπο που είσαι σήμερα. Είναι τέτοιο το σύστημα…

Reply
Alceste April 14, 2019 - 7:05 pm

Δυστυχώς και εγώ το ίδιο αισθάνομαι Ρία, ειδικά όταν σκέφτομαι όλα εκείνα που θα μπορούσαμε να είχαμε μάθει (από απλά life skills όπως το μαγείρεμα, μέχρι σύγχρονη ιστορία, οικονομικά, και φορολογία αν θες!) αλλά αντί γι’αυτά αφιερώσαμε τόσο και τόσο χρόνο σε γνώσεις που τώρα έχουν σβηστεί για πάντα. Είναι κρίμα, και δυστυχώς, η σοβαρή δουλειά πρέπει να γίνεται στο σπίτι..

Reply
Ειρήνη April 15, 2019 - 8:35 am

Αρχικά χαίρομαι που σου έδωσα έναυσμα για ένα άρθρο και σε ευχαριστώ που πήρες μέρος σε αυτό το challenge.
Nομίζω πως εν τέλη ο στόχος μου επιτεύχθηκε γιατί αυτό ήταν το συμπέρασμα που ήθελα κυρίως εγώ να καταλήξω, πως όλα στη ζωή μας έγιναν για να μας μάθουν κάτι και να επηρεάσουν λίγο ακόμη το χαρακτήρα μας αλλά το να κοιτάμε συνέχεια πίσω δεν οφείλει. Το σχολείο ήταν απλά η “αφορμή” γιατί ουσιαστικά τίποτα από αυτά που “τελείωσαν” δεν πρέπει να μας κρατάει πίσω. Πρέπει απλώς να παίρνουμε τα μαθήματα που μας προσέφερε και να συνεχίζουμε να βαδίζουμε μπροστά.

Reply
Alceste April 21, 2019 - 7:58 am

Εγώ ευχαριστώ για την ιδέα! Με έβαλες πραγματικά σε σκέψεις, και χαίρομαι που καταλήξαμε στο ίδιο συμπέρασμα, πως κάθε κύκλος που κλείνει, πρέπει να μένει κλειστός, κι ακόμα κι αν το τώρα μας μοιάζει πιο δύσκολο, πρέπει να παλεύουμε και να βρίσκουμε τον τρόπο να παίρνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε από αυτό. 🙂

Reply
Natassa's blog tips April 16, 2019 - 9:03 am

Κι εγώ να σου πω ενώ πέρασα κάποιες όμορφες στιγμές τότε στο σχολείο δε θα ξαναγυρνούσα. Κάθε στιγμή είναι για να τη ζούμε όταν έρθει η ώρα της

Reply
Alceste April 21, 2019 - 7:58 am

Έτσι ακριβώς είναι Νατάσσσα, κάθε πράγμα στον καιρό του!

Reply
Δώρα April 16, 2019 - 6:53 pm

Ούτε για όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα ξαναγύριζα!! Για πολλούς – καθόλου ευχάριστους για μένα – λόγους που συνοψίζονται στην τελευταία πρόταση που έγραψες: “Γιατί δε θα βρω τίποτα εκεί που να μου λείπει τώρα.” Αντιθέτως, χαίρομαι που έχω ξεφύγει από αυτή την περίοδο και χαίρομαι που μεγαλώνω! Τα καλύτερα είναι μπροστά!

Reply
Alceste April 21, 2019 - 8:01 am

Δώρα κι εμένα αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση! Κρίμα που το σχολείο μας άφησε γλυκόπικρες αναμνήσεις, αλλά ίσως έτσι να ήταν καλύτερα γιατί όσα έρχονται μας φαίνονται πάντα καλύτερα!

Reply
Μαρία Νικολάου September 5, 2019 - 8:39 pm

Συμφωνώ απόλυτα με το άρθρο σου!

Reply
Alceste September 8, 2019 - 11:16 am

Χαίρομαι που ταυτιζόμαστε!

Reply
daphnie April 19, 2019 - 8:31 pm

“Γιατί όλα αυτά που έρχονται μοιάζουν τόσο μεγάλα και τόσο συναρπαστικά, που δεν έχω το χρόνο να κοιτάξω πίσω”..δεν θα μπορούσες να το πεις καλύτερα!
Και γιατί επιτέλους πέρασα από την μαθησιακή φάση στην παραγωγική/δημιουργική και αυτή είναι πιο ωραία!

Reply
Alceste April 21, 2019 - 8:03 am

Είναι πολύ πιο ωραία, γιατί πλέον ελέγχεις εσύ το χώρο και το χρόνο σου, και θέτεις τους δικούς σου κανόνες. Τι καλύτερο? 🙂
Ευχαριστώ πολύ!

Reply
Αγγελική April 20, 2019 - 8:30 pm

Ποτέ!!! Κάθε φάση της ζωής μας είναι, κατά τη γνώμη μου για κάποιο χρονικό διάστημα. Τα καλύτερα έρχονται! Η ζωή μου γίνεται καλύτερη όσο μεγαλώνω! Εξαιρετική τροφή για σκέψη Άλκηστη!

Reply
Alceste April 21, 2019 - 8:04 am

Χαίρομαι Αγγελική μου, και ελπίζω να είστε όλοι καλύτερα τώρα. Ευχαριστώ πολύ!

Reply

Leave a Comment

* Όταν αφήνετε το σχόλιο σας, η ιστοσελίδα διαχειρίζεται και διατηρεί τα δεδομένα σας. GDPR it is.